Σάββατο, 27 Απριλίου 2013

Φλαμένκο - Flamenco


Το Φλαμένκο ποτέ δεν αποτελούσε για μένα τρόπο διασκέδασης, αλλά θλίψης!!!

... Είμαι ένα μαύρο πουλί που έπεσε. 
Γιατί φτύνουν στο πρόσωπό μου; 
Τι να κάνω για σας; 
Εκτός του ότι έχω ένα σκούρο δέρμα τσιγγάνων; 
Μου αξίζει μισός σύντροφος, γιατί είμαι ένας σκουρόχρωμος τσιγγάνος. 
Από της Ισαβέλλας των Καθολικών, από το Χίτλερ και το Φράνκο έχουμε πέσει θύματα των πολέμων τους, όλοι οι τσιγγάνοι. 
Μια νύχτα μια άλλη νύχτα. 
Ooooh πεθαίνω από ζήλεια κοιτώντας την να σου χαϊδεύει τα μαλλιά... 




Τρίτη, 23 Απριλίου 2013

Samuel Beckett - Σάμιουελ Μπέκετ



Οι λέξεις αποτυγχάνουν, απογοητεύουν, προδίδουν
Οι λέξεις φθείρονται, φθίνουν
Λόγια, λόγια, λέξεις, λέξεις
Οι λέξεις…
Φθίνουν, εξαντλούνται, εξασθενούν
Μειώνονται, εξαντλούνται, εξαντλούνται
Εγκαταλείπουν
Οι λέξεις σε παρατούν
Πολλές φορές ακόμα κι αυτές σε εγκαταλείπουν

Samuel Beckett - Ευτυχισμένες μέρες

Κυριακή, 7 Απριλίου 2013

Η ζεύξη των μετρίων ... του Δημήτρη Σεβαστάκη

Το πληρέστερο βιογραφικό είναι το «μέσον»
Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΕΒΑΣΤΑΚΗ

Ο μέτριος έχει ένα καλό: δικτυώνεται. Έχοντας συνείδηση της μετριότητάς του, ψάχνει ακαριαία τους ομοίους του, οι οποίοι, έχοντας συνείδηση της δικής τους μετριότητας, τον αποδέχονται ανακουφισμένα. Η ζεύξη των μετρίων περιέχει την αμοιβαία απέχθεια, αλλά εντέλει ο ωφελιμισμός και η ανασφάλεια υπερισχύουν και συγκρατούν.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη κατάρα σε ένα τμήμα δημόσιας υπηρεσίας, σε μια διεύθυνση, από το να ενταχθεί σε αυτή ταλαντούχο άτομο. Διαταράσσονται οι ιεραρχίες, επισκιάζονται οι ασημαντότητες και ο καινούργιος είτε πνίγεται είτε συμβιβάζεται. Αν είναι προστατευόμενος κάποιου (που συνήθως είναι), λείχεται, μέχρι ν' αλλάξει η κατάσταση, οπότε πάει από κει που ήρθε. Περίπου αυτοί είναι οι κώδικες με τους οποίους συγκροτείται κάθε δομή. Υπηρεσία, κόμμα, πολιτικό σύστημα. Έτσι συγκροτήθηκε το ελληνικό κράτος και κατ' επέκταση το ελληνικό Δημόσιο. Ποτέ το Δημόσιο δεν υπήρξε συλλογικό αγαθό. Δημιουργήθηκε τυχαία, ανομοιόμορφα, από συγκολλήσεις ευνοημένων προσώπων, ψηφοφόρων ή απογόνων.
Το ελληνικό Δημόσιο κτίστηκε όχι κατ' επιταγήν αναγκών, αλλά αντιθέτως: επινοήθηκαν ανάγκες, εργασίες, υποχρεώσεις, διευθύνσεις, αρκτικόλεξα, με βάση τα τυχαία πρόσωπα που στελέχωναν τους κομματικούς ή δυναστικούς στρατούς και τα οποία έπρεπε να τακτοποιηθούν. Το ελληνικό Δημόσιο κτίστηκε αποδομούμενο. Αν κάποιος αποφασίσει να συγκρουσθεί με τις στρατιές των ευνοημένων, θα το βρει μπροστά του. Κάποιος κρίκος, από τους αναρίθμητους που συστήνουν την υπηρεσιακή και διοικητική κατάσταση, θα κοπεί, και τελικά ο ενιστάμενος θα βρεθεί διωκόμενος. Το Δημόσιο είναι ιδιωτικό, αντιπαραγωγικό και αιχμαλωτιστικό. Απέναντι στον ατέρμονα κύκλο στήνονται όλες οι «διορθωτικές» προτάσεις, αλλά και όλες οι εμπάθειες. «Να αξιολογηθούν». Αυτονόητο. Αλλά από ποιον; Είναι απολύτως βέβαιο ότι η αξιολόγηση, με όποιον κώδικα και αν επιλεγεί, θα χρησιμοποιηθεί για να φύγουν «αυτοί» και να 'ρθουν οι «δικοί» μας. Θα διαστραφεί οποιοδήποτε προσόν, θα μετατραπεί σε ελάττωμα. Ή θα υπερεκτιμηθεί οποιοδήποτε αυτονόητο, για να αναβαθμιστεί ο «καλός» μας, ή θα διασταλεί οποιοδήποτε ελάττωμα του αντιπάλου, για να εκδικηθούμε για λογαριασμό του «δικού μας». Αλλη αιμοσταγής λύση: «Να απολυθούν». Κρύβει μια υπόγεια κοινωνική χαιρεκακία, ίσως, σε αρκετές περιπτώσεις, δικαιοσύνη, αλλά ποιος θα επιλεγεί για εκτέλεση; Είναι τόσο ιδιοτελές το σύστημα, τόσο δεσμευμένο στις διάφορες τοπικές και προσωπικές δουλείες, που αποκλείεται να μη θανατώσει κάποιον «απ' τους άλλους», τους μη «δικούς» μας.
Ενα προοίμιο της στρέβλωσης κριτηρίων που αφορούν τις αξιολογικές ιεραρχήσεις που μπορεί να κάνει το σύστημα το βλέπουμε στις ελάχιστες προκηρύξεις «θέσεων»: «το μεταπτυχιακό πτυχίο» μπορεί να είναι υποδεέστερο της «εντοπιότητας», η «κάρτα ανεργίας» βαραίνει περισσότερο από την πολυετή αλλά ανασφάλιστη (άρα αόρατη) επιστημονική απασχόληση, η βεβαιωμένη «καλλιέργεια, μόρφωση και το συγγραφικό, ακόμα, έργο» μπορεί να είναι υποδεέστερα της πιστοποιημένης από ένα συνοικιακό μαγαζί γνώσης «Word, Excel και Powerpoint», τα προγράμματα που τα ξέρουν και οι κότες δηλαδή. Απίθανοι συνδυασμοί από προσόντα που, απολύτως ελαστικά, φτιάχνουν το σκοτεινό πλέγμα αποτροπών και απο-ιεραρχήσεων και που αναπαράγουν αυτό που ξέρουμε: το υπέρτερο εργασιακό προσόν είναι το «μέσον». Αυτά που περιγράφω αποτελούν αυτά που αντιμετωπίζουμε όλοι και αυτά που θα εξακολουθήσουμε να συναντάμε. Είναι αγέραστο και ατέλειωτο το γήρας αυτής της κοινωνίας που τσακίζει με επιμέλεια -πρωτίστως- τους νέους, για να εξασφαλίσει τη σπάταλη και οργιώδη λειτουργία του σκοτεινού συστήματος. Εξοδος, λοιπόν, δεν υπάρχει; Εφ' όσον πολιτική εξουσία, κόμμα, δημόσιος τομέας είναι ομοειδώς -σχεδόν- συγκροτημένοι, τουλάχιστον ως προς τα προφίλ, είναι δύσκολο ο πολιτικός και δομικός φορέας της μετριότητας να βοηθήσει τον ταλαντούχο, αφού ο τελευταίος, ως έξυπνος, είναι άπιστος στη στρούγκα ή ενοχοποιητικός των θαμώνων της.
Στην πραγματικότητα, αυτό που συμβαίνει είναι ότι το σύστημα φροντίζει να κάνει αυτό που έκανε πάντα. Να αναπαράγεται ως κοσμοαντίληψη, ως μικρο-ιδιοσυγκρασία, ως νοοτροπία με τιποτένιο κοινωνικό σώμα. Το ελληνικό σύστημα, Δημόσιο αλλά κατά βάση ιδιωτικό, σίγουρα αντισυλλογικό, εκμαυλιστικό και τελειωμένο. Απέναντι, μάλιστα, στην αντιδραστική μούχλα, έχει διαμορφωθεί μια συμμετρική παρασιτική «επιχειρηματικότητα», αλλά και μια γενικόλογη, άσαρκη, αόριστη πολιτική παραγωγή. Δεν ξέρω, αλλά το επιπόλαιο και μαζικό μίσος στην έννοια του Δημοσίου είναι μίσος προς μια πολιτιστική και συμπεριφορική δομή που διατρέχει το σώμα της κοινωνίας, το πνεύμα της χώρας και το ρακένδυτο και ιδεολογικά ιδιωτικοποιημένο υπόλειμμα του δημόσιου χώρου. Ενα ενδοστρεφές, ιδεολογικά ακατάστατο μίσος.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΕΒΑΣΤΑΚΗΣ  - ΖΩΓΡΑΦΟΣ, ΑΝ. ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΕΜΠ dsevastakis@arch.ntua.gr

Τρίτη, 2 Απριλίου 2013

Χρήστος Λαμπρούδης - Ω ρε Γκιαούρηδες!!!


Ω ρε Γκιαούρηδες!!!

Να σας θυμήσω λόγω της ημέρας, για ακόμη μία φορά τον καημένο τον γέρο του Μωριά, τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, αυτόν τον άνθρωπο που τόσο αγάπησε και τόσα έκανε για την Ελλάδα. Αυτόν που πολέμησε με τόση αυτοθυσία και είχε τις μεγαλύτερες επιτυχίες από Ελληνικής πλευράς στο πεδίο της μάχης κι εμείς φυσικά σαν ευγνώμων λαός που είμαστε, τον βάλαμε να σαπίσει και να πεθάνει στην φυλακή.

Ναι αυτόν τον γέρο του Μωριά που εάν ζούσε σήμερα κάτι σατυρικές εκπομπές θα τον χλεύαζαν ως "γραφικό και κάποιοι θα ωρύονταν αποκαλώντας τον σφαγέα, δολοφόνο, ξενόφοβο και φασίστα... 

Ω ρε Έλληνες… όπως συνήθιζε να λέει κι ο γέρος του Μωριά.

Είμαστε ένα απίστευτο έθνος. Κουβαλάμε την ίδια μαλακία στον εγκέφαλο που κουβαλούσαν κι οι αρχαίοι υμών πρόγονοι και δεν υπάρχει αμφισβήτηση ότι είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων!!!

'Οταν ο Θεμιστοκλής αναγκάστηκε να καταφύγει στην αυλή του Βασιλιά των Περσών, ο Αρταξέρξης χάρηκε πολύ όταν βρέθηκε στα χέρια του ο μεγάλος ήρωας της Σαλαμίνας και τον δέχθηκε με περισσή ευγένεια λέγοντας: "Μακάρι οι Έλληνες να διώχνουν πάντα έτσι τους καλύτερους ανθρώπους τους" 
(Σ.Σ. να ξέρετε ότι η ευχή σας έπιασε και ισχύει κύριε Αρταξέρξη μου, ακόμη και 2,500 χρόνια περίπου μετά. Τι στόμα είναι αυτό;)

Εάν κάποιος μελετήσει προσεκτικά την Ελληνική Ιστορία, θα παρατηρήσει ότι μετά το τέλος των Περσικών πολέμων κάτι μας συνέβη. Κάτι πρέπει να μεταλλάχτηκε στο DNA μας και μας προκάλεσε κάτι στον εγκέφαλο που ισχύει μέχρι και σήμερα. 

Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους… Εάν εξαιρέσει κανείς κάποιες φωτεινές εκλάμψεις, όπως τον Μέγα Αλέξανδρο, κάποιες καλές στιγμές στην επανάσταση του 1821, και Μακεδονικό αγώνα, Βαλκανικούς πολέμους και το έπος του ’40, η ίδια μαλακία στον εγκέφαλο!!! 

Δείτε την περίοδο του Πελλοπονησιακού πολέμου, τους επιγόνους του Αλεξάνδρου, πως πέσαμε στους Ρωμαίους και όλη την Ελληνική Ιστορία μέχρι σήμερα.

Κάποια στιγμή στην περίοδο της επανάστασης του 1821, και προτού καλά καλά απελευθερωθεί η Ελλάδα εμείς είχαμε σχηματίσει κιόλας κυβερνήσεις, ξεφύτρωσαν πολιτικάντηδες, πλακώσαν και οι λεγόμενοι Φαναριώτες, οι οποίοι σαν κάποιους σήμερα θεώρησαν ότι τους ανήκει δικαιωματικά η εξουσία στην Ελλάδα. Ήρθαν εδώ με το έτσι θέλω άρχισαν να ανακατεύονται στα πάντα, ακόμη και στις μάχες δημιούργησαν ένα μπάχαλο και ουσιαστικά τα κατέστρεψαν όλα. Διαβάστε για την μάχη του Πέτα σαν παράδειγμα και θα καταλάβετε τι εννοώ. Και αντί σήμερα να έχουμε τις εικόνες κάτι Φαναριωτών για σκοποβολή με αυγά και ντομάτες, έχουν τις εικόνες τους στα σχολεία και δημόσια κτίρια σαν ηρωικές μορφές… (;;;)
Όσον αφορά τους σημερινούς πολιτικούς; Αντί να έχουν σαν παράδειγμα τον Κολοκοτρώνη, τον Μακρυγιάννη, τον Καποδίστρια... ακολουθούν επάξια τα βήματα των Φαναριωτών.

Ω ρε Έλληνες…

Και μην νομίζετε ότι το 1821 απελευθερωθήκαμε από μόνοι μας… Οι πολιτικάντηδες τα είχαν κάνει μαντάρα κι εάν δεν μπλέκονταν οι ξένοι, ο Ιμπραήμ θα μας είχε πάρει φαλάγγι!!!

Μιας και αναφέραμε και τους ξένους, σε μία συνέλευση ρώτησε τους πολιτικάντηδες ο Κολοκοτρώνης. "Ποιος είναι με τους Άγγλους;" Σηκώθηκαν κάποια χέρια. "Ποιος είναι με τους Γάλλους;" Ρώτησε ακόμη μία φορά. Σηκώθηκαν κάποια άλλα χέρια. "Ποιος είναι με τους Ρώσους;" ξαναρώτησε. Σηκώθηκαν και κάποια άλλα χέρια. "Ε και ποιος είναι με τους Έλληνες ω ρε Έλληνες;" Ξέσπασε αγανακτισμένος.

Φανταστείτε ξεφτίλα!!! Εθνικά κόματα με ονομασίες Φιλοαγγλικό, Φιλογαλλικό και Φιλορωσικό!!!

Σήμερα εάν ρωτήσει κανείς τους ένδοξους αυτούς απογόνους, κάποιοι θα πουν ότι είναι με τους Αμερικανούς, κάποιοι με τους Ευρωπαίους και κάποιοι με τους Ρώσους. Ποιος όμως είναι με τους Έλληνες ω ρε Έλληνες;

Ή μάλλον για να το τοποθετήσω πιο σωστά… 
Ποιος είναι με τους Έλληνες ω ρε Γκιαούρηδες; διότι λυπάμαι που το λέω αλλά σημερινέ Έλληνα είσαι γκιαούρης!!!

Για ποιο λόγο; Πολύ ευχαρίστως να σας εξηγήσω!!!

Πέφτει η χούντα και έρχεται η μεταπολίτευση, εμφανίζονται κάποιοι αυτόκλητοι σωτήρες σαν νέοι Φαναριώτες οι οποίοι θεωρούν ότι εξουσία τους ανήκει δικαιωματικά, αφού σας έπεισαν ότι αγωνίστηκαν εναντίον της χούντας, έδιωξαν την βασιλεία και σας έφεραν την Δημοκρατία.

Μία Δημοκρατία που έχει το εξής σκεπτικό: Ψήφισέ με κορόιδο, θα κάνω εγώ ότι γουστάρω και εάν δεν σου αρέσει μην με ψηφίσεις μετά από τέσσερα χρόνια (άσχετα εάν αυτά που θα κάνω είναι υπέρ μου, εις βάρος του λαού και της χώρας, και είναι μη αναστρέψιμα…)

Στην αρχαία Ελλάδα υπήρχε η Εκκλησία του Δήμου, η Γερουσία και ο κάθε πολιτικός λογοδοτούσε για τα έργα του και εάν έκανε κάτι εις βάρος της πολιτείας, τιμωρούνταν για τις πράξεις τους!!! Εδώ λογοδότησε ποτέ κανείς;

Κατάλαβες Έλληνα, γκιαούρη;

Ωραία Δημοκρατία σου έφεραν και μάλιστα θεωρούν ότι πρέπει να τους ευγνωμονείς για αυτό και δικαιολογία τους είναι ότι αυτά είναι επακόλουθα της Δημοκρατίας!!!

Λένε ότι έδιωξαν χούντα και βασιλεία και από εκεί που δεν τους ήξερε ούτε η μάνα τους, εμφανίστηκαν ξαφνικά με περιουσίες, βίλες και κότερα τα οποία τα πλήρωσες και πληρώνεις εσύ Έλληνα, γκιαούρη.

Θεωρούν μάλιστα ότι η εξουσία ανήκει σε αυτούς και τις οικογένειες τους ες αεί!!! Ρίξτε μία ματιά στην βουλή των τελευταίων δεκαετιών. Όλοι είναι αδερφοί, γιοί, κόρες, ανιψιοί ακόμη και γαμπροί συγκεκριμένων οικογενειών!!! Δηλαδή στην Ελλάδα δεν υπάρχουν άλλα άξια άτομα εκτός από αυτές τις οικογένειες;

Εσύ τους πληρώνεις και τους συντηρείς Έλληνα, γκιαούρη.
Ξέρετε πόσα εκατομμύρια ευρώ παίρνουν σαν επιδότηση τα κόματα;
Ξέρετε τι έξτρα παροχές παίρνουν οι βουλευτές εκτός από τους μισθούς τους, για τους οποίους ως δια μαγείας είναι το μοναδικό πράγμα στο οποίο συμφωνούν όλοι ώστε να μην μειωθεί;
Ξέρετε τι μισθούς παίρνουν κάτι κρατικοδίαιτοι;
Ξέρετε τι μίζες πέφτουν για εξοπλισμούς, υγεία κλπ;
Υπάρχουν κι άλλα και η λίστα είναι πολύ μεγάλη…

Όλα αυτά εσύ τα πληρώνεις Έλληνα, γκιαούρη, μαλάκα και κωλόμαγκα.

Σου πήραν τα λεφτά με το χρηματιστήριο, τα ομόλογα και άλλα κι εσύ τουμπεκί ψιλοκομμένο!!!

Έχωσαν στο ΔΝΤ έτσι τσαμπουκά ( να πω και τα Τούρκικά μου λόγω ημέρας), λεφτά που υπάρχουν και τα φάγαμε όλοι μαζί!!! Που είναι η μαγκιά σου γκιαούρη; Άσ’τους να σε δουλεύουν ψιλό γαζί και να πληρώνεις εσύ τα κερατιάτικα μία ζωή…

Ήθελες να την δεις και αφέντης, Έλληνα, να έχεις τους Αλβανούς και τους Ρωσοπόντιους να δουλεύουν τζάμπα για σένα και από την μία να το παίζεις πατριώτης και να μην θέλεις τους ξένους στην Ελλάδα, αλλά δεν έλεγες ότι ήθελες έξω από την Ελλάδα όλους τους ξένους εκτός από αυτούς που δούλευαν τζαμπα για σένα. 

Υποκριτές!!! Και τώρα φυσικά εσύ είσαι υπάλληλός τους Έλληνα και σε έχουν βγάλει στο σφυρί και σου τα παίρνουν όλα κοψοτιμής!!!

Εσύ όμως γκιαούρη τα θέλεις όλα να έρχονται ουρανοκατέβατα!!! Κάθεσαι και αναμασάς το παρελθόν των προγόνων σου, χωρίς να κάνεις τίποτα που να αποδεικνύεις, ότι είσαι άξιος απόγονός τους!!! Κάθεσαι και περιμένεις τις προφητείες, τους πολέμαρχους και τους Έψιλον να σε σώσουν!!!

Και γιατί να σε σώσουν ρε, οι προφητείες, οι πολέμαρχοι και οι Έψιλον; Πως την είδες την δουλειά ρε Έλληνα, γκιαούρη; Έχεις κάνει οτιδήποτε που να αποδεικνύει ότι είσαι άξιος για κάτι τέτοιο;

Γίνε πρώτα άνθρωπος, άρχισε να υιοθετείς μέσα σου αξίες και ιδανικά. Άρχισε να τιμάς τον εαυτό σου, την χώρα σου και το παρελθόν σου. Κάνε πρώτα κάτι εσύ για τον εαυτό σου, και άσε κατά μέρους τις προφητείες, τους πολέμαρχους, τους Έψιλον και οτιδήποτε από μηχανής ουρανοκατέβατο…

Μάθε πρώτα να δουλεύεις σωστά εσύ για τον εαυτό σου και την κοινωνία σου. Κοίτα να είσαι άξιος, να έχεις αξιοκρατία, να μην κοιτάς να βγάλεις το μάτι του διπλανού σου. Να μην λειτουργείς με λαδώματα, μίζες, μέσον, φακελάκια κι όλα τα άλλα θα έρθουν. Διώξε την διχόνοια και γίνε αγαπημένος με τους συνέλληνές σου.

Ξέρεις ότι ο Ηρόδοτος είπε ότι εάν ενωθούν οι Έλληνες ακομή και όλοι οι άνθρωποι της γης να μαζευτούν είναι δύσκολο να τους νικήσουν;

Τέλος πάντων, όλα αυτά που μας συμβαίνουν σήμερα μας συμβαίνουν, διότι τα αξίζουμε. Εμείς επιτρέψαμε και επιτρέπουμε να συμβούν όλα αυτά. Εμείς τα δημιουργήσαμε.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι δέκα εκατομμύρια Έλληνες θέλουν να γίνουν δημόσιοι υπάλληλοι να πληρώνονται παχυλά, χωρίς να δουλεύουν αδιαφορώντας για τις συνέπειες στο κοινωνικό σύνολο. Όλοι θέλουν αξιοκρατία για όλους τους άλλους εκτός από τον εαυτό τους.

Γίναμε μία χώρα που δεν δημιουργεί και δεν παράγει τίποτα!!! Αντί να κάτσουμε να δουλέψουμε και να δημιουργήσουμε τα περιμένουμε όλα έτοιμα να έρθουν από τον ουρανό…

Από αυτό το πλευρό να κοιμάσαι Έλληνα, γκιαούρη!!!

Είχα πολλά περισσότερα να πω αλλά καλύτερα να το σταματήσω εδώ.

Κι αυτό που με εξοργίζει περισσότερο από όλα, είναι ότι οι περισσότεροι που θα συμφωνήσουν μαζί μου θα ξαναψηφίσουν τους ίδιους και θα συνεχίσουν να έχουν στην ζωή τους την σημερινή στείρα και απαράδεκτη λογική του νεοέλληνα!!!

Ω ρε Γκιαούρηδες!!!

Άντε να σας αφιερώσω και τον Παιάνα του σύγχρονου ραγιά, γκιαούρη, νεοέλληνα...

Ίτε παίδες Ραγιάδων,
παίδες γραικυλίζοντες.
Άριστοι χειριστές κτενός
αενάως τε φραπεδίζοντες.

Ίτε παίδες Ραγιάδων
καφετέριαθεν εφορμώντες.
Ει τις την βόλεψη σας θιγείν,
υπερασπισσόμενοι
άχρι τέλους πεσόντες.

Ίτε παίδες Ραγιάδων
τυφλοί ψυχήν τε όμμασι,
πλήρως ποδηγετηθέντες
υπάκουοι εις τηλεόρασιν.

Ίτε παίδες Ραγιάδων
αγώνων δια τα κοινά αρνητές.
Ουαί τοις ηττημένοις
παίδες Ραγιάδων
Ενδόξων προγόνων
ουκ έτι συνεχιστές.

Χρήστος Λαμπρούδης -  Συγγραφέας